فصل دوم ‌بی اعتباری معاهدات‌

ماده 46 مقررات حقوق داخلی در خصوص صلاحیت‌ انعقاد معاهدات‌



1 ـ یک کشور نمی‌تواند با تکیه بر این واقعیت که اعلام‌رضایت وی به التزام در قبال یک معاهده تجاوزی نسبت به‌مقررات حقوق داخلی وی در خصوص صلاحیت انعقادمعاهدات بوده است‌ ، به بی اعتباری رضایت خود ، استنادنماید مگر آنکه تجاوز مزبور بارز بوده و با قاعده‌ای ازحقوق داخلی مربوط شود که دارای اهمیت اساسی است‌.



2 ـ تجاوز وقتی بارز است که بر کشوری که طبق رویه‌معمول و حسن نیت دراین مورد عمل کرده است‌ ، به طورعینی روشن باشد.



ماده 47 محدودیتهای خاص در اختیارات لازم برای اعلام‌و رضایت یک کشور



اگر اختیار یک نماینده برای اعلام رضایت یک کشور ، به‌التزام در قبال معاهده‌ای معین موضوع محدودیت خاص‌واقع شود ، عدم رعایت این محدودیت توسط نماینده‌مزبور نمی‌تواند به عنوان بی اعتباری رضایت ابراز شده‌مورد استناد واقع شود مگر آن که پیش از اعلام رضایت‌ ، این محدودیت به آگاهی دیگر دولتهای طرف مذاکره‌رسیده باشد.



ماده 48 اشتباه‌



1 ـ در صورتی که اشتباه به واقعیت یا وضعیتی مربوط باشدکه به تصور یک کشور در زمان انعقاد معاهده موجود بوده‌است و این امر مبنای اساسی رضایت وی به التزام نسبت‌به معاهده را تشکیل داده باشد آن کشور می‌تواند به عنوان‌بی اعتباری بودن رضایت خود به التزام نسبت به معاهده‌ ، به اشتباه خود استناد کند.



2 ـ چنانچه کشور مزبور با رفتار خود به بروز اشتباه کمک‌کرده باشد یا اوضاع و احوال به گونه‌ای باشد که وی‌می‌باید از امکان اشتباه آگاه می‌بود ، بند 1 ناظر بر موضوع‌نخواهد بود.



3 ـ اشتباهی که منحصرا مربوط به عبارات متن معاهده‌می‌شود تاثیری در اعتبار آن ندارد و در آن صورت مفادماده 79 حاکم خواهد بود.



ماده 49 تقلب‌



هرگاه کشوری بر اثر رفتار متقلبانه کشور دیگر طرف‌مذاکره معاهده‌ای منعقد سازد ، می‌تواند به عنوان بی اعتباربودن رضایت خود به التزام در قبال معاهده به تقلب استنادنماید.



ماده 50 ارتشای نماینده یک کشور



هرگاه اعلام رضایت کشوری به التزام در قبال یک معاهده‌از طریق رشوه به نماینده وی خواه به طور مستقیم یا به‌طور غیر مستقیم وتوسط یک کشور دیگر طرف مذاکره‌ ، تحصیل شده باشد ، کشور مزبور می‌تواند به عنوان بیاعتبار بودن رضایت خود به التزام در قبال معاهده به ارتشا استناد نماید.



ماده 51 اجبار نماینده یک کشور



اگر اعلام رضایت یک کشور به التزام در قبال یک معاهده‌بر اثر اجبار نماینده آن کشور از طریق اقدامات یا تهدیدات‌علیه او تحصیل شده باشد دارای هیچ گونه اثر حقوقی‌نیست‌.



ماده 52 اجبار یک کشور به وسیله تهدید یا اعمال زور



معاهده‌ای که انعقاد آن به وسیله تهدید یا اعمال زور و درنقض اصول حقوق بین ‌المللی مندرج ملل متحد تحصیل‌شده باشد ، باطل خواهد بود.



ماده 53 معاهدات متعارض با یک قاعده آمره حقوق بین ‌الملل عام (قواعد آمره‌)



معاهده‌ای که در زمان انعقاد با یک قاعده آمره حقوق بین ‌الملل عام در تعارض باشد ، باطل است‌. به منظورعهدنامه حاضر ، قاعده آمره حقوق بین ‌الملل عام قاعده‌ایاست که به وسیله اجماع جامعه بین المللی کشورها به‌عنوان قاعده‌ای تخلف‌ناپذیر که تنها توسط یک قاعده‌بعدی حقوق بین ‌الملل عام با همان ویژگی قابل تعدیل‌می‌باشد ، پذیرفته و به رسمیت شناخته شده است‌.